Met aandacht luisteren naar mijn eigen verlangens

Aan de hand van de icoon van de triniteit en van de gastvrijheid

Wat straalt de ikoon uit? rust onderweg, zwijgen, stilte, aandacht, betrokkenheid, intimiteit, een luisterend oor, er zijn voor elkaar, tederheid.
Afgebeeld is het verhaal van de drie engelen die bij Abraham en Sara op bezoek kwamen (Genesis 18). Abraham nodigt de gasten uit voor een maaltijd en zet eten en drinken neer, Er is plaats aan de tafel voor nog een persoon. Stellen we ons voor dat de gasten Sara zich tot Sara wenden en zeggen: “Sara, laat nou eens het huishouden met rust. Kom hier zitten. Vertel je levensverhaal. Wie ben je? Wat heb je meegemaakt? Waarnaar verlang je op dit moment van je leven?”

Sara komt erbij zitten. En dan vertelt ze over haar leven, over haar kindertijd in Ur, haar huwelijk met Abraham, het hoopvolle wachten op een zwangerschap elke maand weer, de groeiende teleurstelling en de angst dat Abraham haar als onvruchtbare vrouw zou kunnen wegsturen. Ze vertelt hoe ze telkens weer hun tenten afbraken en naar een nieuw land verhuisden, van Ur naar Haran, van Haran naar Kanaan, van Kanaan naar Egypte en weer terug naar Kanaan. Ze volgde haar man waarheen hij ging. Iedere keer weer inburgeren in een nieuwe gemeenschap, vrienden maken met de lokale vrouwen, hun taal en eetgewoontes leren kennen en dan weer verder trekken. Ze vertelde over haar gedwongen huwelijk met de Farao van Egypte en dat ze toen voor het eerst blij was met haar onvruchtbaarheid. Abraham was rijk, hij had veel vee, materiële armoede kenden ze nauwelijks. Maar er bleef de pijn dat ze geen kind kon krijgen en ze voelde zich buitengesloten uit het leven van de vrouwen om haar heen. En dan Abraham met zijn geloof in God. Vaak zag ze hem ‘s avonds naar buiten gaan en naar de sterrenhemel kijken, en dan kwam hij terug en had het over een belofte van God, dat zij een grote familie zouden worden. Ze zag hoe Abraham daarmee worstelde. Maar hoe ouder ze werd des te meer legde ze zich erbij neer dat ze haar man en zichzelf geen kinderen kon schenken. Uiteindelijk gaf ze haar slavin Hagar aan haar man als draagmoeder. Inderdaad werd er een zoon geboren, maar dit bracht niet het geluk voor het gezin waar ze op gehoopt had. Ze had blij moeten zijn voor Abraham, maar ze kreeg het gevoel dat er geen plaats meer was voor haar in het gezin. Het werd een lang verhaal dat Sara aan de drie gasten vertelde. Een verhaal vol zegeningen en teleurstellingen, vol uiterlijk succes en innerlijke pijn, een verhaal over God’s belofte aan de ene kant en over het afsterven van eigen verlangens aan de andere kant.
De drie mannen luisteren naar Sara, aandachtig en liefdevol, zonder verwijten of vermaning. Ze mag zijn wie ze is. Door de ogen van de mannen kijken de ogen van God haar liefdevol aan. Deze aanraking brengt iets in haar in beweging, maakt haar weer een vrouw met verwachting in het leven, met een hernieuwd verlangen dat haar leven richting en smaak geeft.

Er is een plaats vrij aan tafel met de engelen Gods. Deze plaats is er voor een ieder van ons. Wij mogen er gaan zitten en ons levensverhaal vertellen. Laten we met de ogen van de engelen naar ons eigen leven kijken, laten we met de oren van God naar de stem van ons hart luisteren. Wat versteend is kan zacht worden. Wat verdort is kan opnieuw tot bloei komen.

Pastor W. Stroh